Trump venkis pro tio, ke la usona maldekstro dormis kaj sonĝis pri neevitebla progreso.

Antaŭ unu jaro mi rendevuis kun alia transgenra virino, kiun mi renkontis per aminduma retejo. Mi diris al ŝi, ke mi maltrankvilis pro la populareco de Donald Trump. Ŝi diris, ke li neniam estos prezidento, nek eĉ iĝos kandidato. Mi respondis kun la mezuroj de publika opinio kaj ŝi diris, “Tiuj ne pravas; ili nur mezuras la opiniojn de homoj, kiuj emas respondi al ili. Tio estas fantomo por distri vin de la problemoj pri Hillary Clinton.”

Mi demandis, “Ĉu ne estas tre zorgige, ke li sufiĉe popularas eĉ por gajni neprecizajn taksojn de publika opinio? Ĉu la ekzisto de liaj subtenantoj mem ne estas problemo?”

“Ne,” ŝi respondis. “Homoj ĉiam kredis je stultaĵoj, sed la mondo tamen pliboniĝis.” Ŝi tiom malestimis min pro tio, ke mi eĉ pensus ke li povus iĝi prezidento, kaj mi tiom koleris pri ŝia neserioza konsidero de la cirkonstancoj, ke ni neniam denove vidis unu la alian.

Tio estas tipa ekzemplo de la usona maldekstro: homoj tro memkontentaj por vidi la venontan ŝtormon, tro ĉinikaj por eĉ kompreni ĝian seriozecon, kaj tro egoismaj por organiziĝi unu kun la alia kontraŭ kunaj problemoj.

Community and alienation

Raye Chell Mahela

Throughout my life, growing up and being part of online communities, I was always in one way or another put down and felt alienated, no matter the type of group. And so many people online hold the ability to say anything to anyone to be “sacred”. But that’s not how I run my communities.

I built an educational game development-oriented ecosystem for the past decade or so, and the #1 rule was to treat others with respect. In a community based around learning, one of the biggest enemies is feeling alienated.

As I began learning conlangs, I experienced the same alienation, over and over again. Part of the reason I started “La Aliuloj”, which is now Áya Dan, is because of this alienation. I want to create an environment, a blog, an educational and fun resource that does not alienate people. Because there are plenty of places to go to if you want to feel like shit.

For me, I’d much rather spend my energy supporting people, than trying to debate/argue with others who aren’t going to have their minds changed. When I create videos about asexuality, it is in the hopes of letting others know “See? You’re not alone”, moreso than trying to argue with the vitriol that one sees when they try to post about it.

And that extends to everybody. I don’t want to see anybody being shat on. And this includes religion. There are many people in this world, and many people are good, and many people are also religious.

I’m a firm believer that, even if religion didn’t exist, individuals would still find ways to be assholes to each other.

So let’s not be assholes to each other. Let’s treat each other with a mutual respect, and support each other, and cheer each other on, and create a supportive community where we can all come together and enjoy language.

Kiel ne respondi al plendoj pri diskriminado en la Esperanto-movado

Kiam marĝenuloj plendas pri diskriminado, ĉu en la Esperanto-movado aŭ aliloke, la maniero kiel oni respondas al la plendo tre gravas. Iuj formoj de respondo nur plu doloras la plendanton, kiu evidente jam estas sufiĉe vundita pro la evento, kiu kaŭzis la plendon.

Alfronte de raporto pri diskriminado en la Esperanto-movado kontraŭ marĝenuloj, oni nepre:

1. Ne diru, ke “tio ne okazas en nia movado.” Farante tion, vi nomas la marĝenulon mensoganto, sed kial marĝenulo mensogus pri tio? Kia estus la profito? Ekzistas kruela kaj sufiĉe reakciema mito, ke iuj marĝenuloj serĉas ion por ofendi ilin. Tiu mito estas ne nur kruela sed ankaŭ absurda. Raporti diskriminadon estas ege maltrankvilige pro tio ke marĝenuloj, bedaŭrinde, jam alkutimis al nevalidigo, sarkasmo, kaj plua psika dolorado respondaj al raporto.

2. Ne citu la internan ideon, la Prag-Manifeston, aŭ alian Esperanto-literaturaĵon. Tiuj malvivaj abstraktaĵoj neniel tuŝas la viv-spertojn de marĝenuloj. Ili estas, maksimume, idealoj, kiuj evidente ankoraŭ ne realiĝis se ĉi tia plendo ĵus alvenis antaŭ vi.

3. Ne rimarku, ke vi konas alian anon de tiu marĝena grupo, kiu neniam plendis. Imagu, ke marĝenulino frapis vian kapon, vi diris “Ĉesu!” kaj ŝi respondis, “Sed mia amiko Joĉjo estas blanka, aliseksama, cisgenra, nehandikapa, maldika, riĉa viro, kaj li neniam plendas kiam mi faras tion!” Ĉu tio estus bona kialo plu frapadi vin?

4. Ne parolu pri “veraj Esperantistoj” kaj “malveraj Esperantistoj.” Tio ne nur estas logika misrezonaĵo, sed samkiel #2, ĝi estas tro abstrakta. Kiel la pureco de la atakinto ŝanĝas la sperton de la marĝenulo? Ĝi neniel tuŝas tiun sperton. Ĝi estas tute nerilata al la problemo.

5. Ne parolu pri libero de parolado. La disputo neniel temas pri rajtoj. Ankaŭ rajtoj estas malvivaj abstraktaĵoj; vi parolas al reala persono, kiu spertis realan doloron. Plue, la Esperanto-movado ne estas registaro, nek la marĝenulo argumentas, ke registaroj forĵetu liberon de parolado. Ĉiu movado havas la plenan liberon forigi aŭ korekti kiun ajn membron laŭplaĉe. Aldone, en la granda plimulto da landoj kun leĝoj, kiuj protektas liberan paroladon, malama parolado ne estas protektita, ĉar ĝi timigas marĝenulojn kaj, sekve, malplimultigas ilian liberon! Ĉu vi kredas, ke marĝenuloj povas libere paroli alfronte de timigado fare de reakciemuloj? Ĉu aktive aŭ pasive, vi faros elekton, ĉu malplifortigi la povon de potenculoj timigi marĝenulojn aŭ plifortigi tiun povon.

6. Ne diru, ke marĝenuloj pli facile konvinkus aliajn homojn se ili agus pli afable. Nu, bone pripensu tion dum momento. Vi parolas al senpotenculo, kiu koleras pro la malafableco de plipotenculoj. Potenculoj kutime plendas malpli ofte (kaj ofte neniam) pri tiu malafableco, ol la tiel nomata “malafabla respondo.” Kial malafableco nur gravas kiam ĝi venas el marĝenulo? Ĉu tio estas malfacila demando? Kiam vi klopodas “afabligi” marĝenulon, vi nur plifortigas hierarkiojn.

Kompreneble mi povas aldoni eĉ pliajn, sed tiuj sufiĉu por nun. Eble en la estonteco venos dua parto.

Being Kindhearted in the Conlang World

Raye Chell Mahela

If there’s one thing that burns me out on conlangs super fast, it’s people being shitty to each other. It can be about anything – inter-conlang insulting, sexist comic strips translated into that conlang, insulting other peoples’ religions, anything.

Conlangs are spoken by human beings, and there will always be trouble when human beings are involved, but when your conlang’s thesis is around world peace, I’m always disappointed to find this kind of shit posted:

Various religious guys looking afraid of a brain

Really? We have this auxlang and many hope that it will be spoken around the world, and you’re a speaker of this language for whatever reason, but post shit like this?

This is why I’m an Atheist who generally doesn’t bother telling people I’m Atheist; because so many Atheists can be so “holier-than-thou” (ironic) than gigantic populations of people.

And even then – it doesn’t matter if this is what you think about these things, but to blatantly lack any sort of respect for other human beings by actively shitting on them just pisses me off.

Stop it.


 

bonkora

Be kind and be respectful towards each other.

Áya Dan Telegram Chatroom

Raye Chell Mahela

Telegram logo

Telegram is a modern instant messaging and chat room application, similar in ways to IRC but with more modern features like emoji, image sharing, and attachments.

You can download the app for your computer or mobile device at telegram.org

Afterward, you can come join us in the Áya Dan chatroom by opening this link with Telegram:

https://t.me/joinchat/AAAAAAqqiKNyGFX-JSJToA (You must open WITH the Telegram app!)

You can also find a lot of Esperanto chatrooms through telegramo.org

and there is also an Ido group at https://telegram.me/joinchat/Bb9aLQJfnwQSxa9Nr8QV6A

Esperanto Kansas City iras al la bestoĝardeno! — Paralela Universo 2016 (Esperanto)

Raye Chell Mahela

Nia loka grupo iris al la Kansas City Zoo por la Paralela Universo okazo!

Esperanto Kansas City:
https://www.facebook.com/groups/EsperantoKC/

Paralela Universo:
https://www.facebook.com/groups/691599730978382/

Fojfoje necesas eliri la realon

Lastajare mi konsideris forlasi Esperanton (ne temus pri “kabeo,” ĉar mi neniam sufiĉe aktivis), kaj ĉiajn aliajn planlingvojn, pro tio, ke mi devas zorgi pri multe pli seriozaj aferoj. Nu, kompreneble, tio neniam okazis. Kvankam internacia helplingvo estas plej optimisme revo iom post iom realiĝanta, plej pesimisme fantazio nekredebla, tio tamen ne estas, per si mem, malbona. La realo ofte iĝas, ĉe marĝenuloj, tro kruela por ĉiam pensadi pri ĝi. Tiam oni bezonas dumtempan eliron, sciante ke oni ne restos tie tro longe kaj reiros al la realo laŭ eble plej frue. Verŝajne tial homoj havas la kapablon imagi nekredeblaĵojn.

Mi komprenas, ke por multaj homoj, Esperanto estas afero tre serioza kaj praktika. Mi ĝojas, ke ili trovas tian utilon en la lingvo. Tio evidente atestas al la diversaj uzoj de ĉi tiu lingvo. Tamen. por mi, Esperanto ne praktike helpas min, nur fantazie. Kaj tio estas bonega, ĉar mi ne povas ĉiam toleradi ĉion, kio okazas ĉirkaŭ mi. Ĉi-jare en Usono, tri aferoj iel iĝis la plej gravaj aferoj por normaluloj: mia rajto ekzisti, la rajto ekzisti de islamanoj, kaj la rajto ekzisti de malriĉaj enmigrantoj. Tute ne interesas min defendi mian ekziston. Prefere mi lernus Volapukon.

Mi komprenas, ke la rezultoj de ĉi tiu disputo materie tuŝegos min. Mi devas defendi min, samkiel ĉiu devas defendi sin. Sed sen fantazio, mi verŝajne ne “materie” ekzistus sufiĉe longe por plibonigi miajn cirkonstancojn.

SEXUO E GENRO EN IDO: HISTORIALA PERSPEKTIVO E MODERNA TENDENCI

Raye Chell Mahela

This article was sent to me by Idist Brian Drake who reached out to me about their work in the language, and also pointed out this article to me, from La blua plumo:

SEXUO E GENRO EN IDO: HISTORIALA PERSPEKTIVO E MODERNA TENDENCI 

It not only has a non-gender-specific way of talking about people […], but we’re even working on a trans-appropriate affix and pronoun. I think that’s pretty great.

I’m not a very quick Ido reader, but if somebody would like to provide an English-language summary for me, I will add it to this blog post for more people to learn about! :)

Thanks!

Gender in Volapük

Yesterday I was surprised to see that there was a Volapük tag, so I thought I would take the opportunity today to write about the language.

Volapük was constructed by Johann Martin Schleyer, a German Roman Catholic priest, in the late 1800s, after he claimed to have had a vision from God. It was the original international auxiliary language movement; the third international Volapük convention took place entirely in Volapük, which was the first time (that I’m aware of) when a constructed language was brought out of theory and into practice. The second was probably Esperanto.

Volapük eventually died as a result of infighting between the Academy and Schleyer (the Cifal or Chief) over control of the language. This same story has often been repeated in the communities of various constructed languages, such as Loglan for example. The Academy went on to make Idiom Neutral, which was very heavily influenced by Volapük, but the movement never recovered. Today there are a handful of people who still speak it, and a significantly larger number of people who study it. Personally, I am not fluent in Volapük, but I do study it, and if I ever had the time, I think it would be fun to become fluent.

Volapük, as spoken today, has three third-person pronouns: on, om, and of. On is an all-purpose pronoun, usable for both people and things. A group of men would be caled oms as a pronoun, a group of women would be called ofs, and a mixed group would be called ons. It is also possible to simply refer to everyone as on and ons. This system is the result of the grammatical reform of Arie de Jong, which happened decades after the original Volapük movement had mostly died out. Under the old system, men and things would go by om in the singular, oms in the plural. Women would go by of in the singular, ofs in the plural.

Volapük is a pro-drop language, meaning you ordinarily don’t use pronouns in the nominative except for emphasis. But the personal suffixes of verbs are exactly the same as the pronouns:

binom: He is
binof: She is
binon: It is; They (sing) are
binons: They are
binoms: They (masc) are
binofs: They (fem) are

Informally and regardless of whatever the official policy might be, genderqueer people could certainly add pronouns to Volapük the same way they do in Esperanto with e.g. “ri”. The following letters are currently used for Volapük pronouns: b, d, f, k, l, m, n, r, s, y. This leaves the following letters left over: g, p, t, v. There are other letters in the Volapük alphabet (c, h, j, x, z), but it would be hard to pluralize them in pronouns, since plurals are formed with s. The pronoun os is impersonal, and has no plural form. Yet it might still be feasible if you wanted your personal pronoun to be (for example) “oz”, and for the plural of it to simply be “ons.”

Of course, you would be likely to find the same difficulties using non-standard pronouns in Volapük that you did anywhere else.

There are also two Volapük gender prefixes, hi- and ji-, which make a noun masculine or feminine, respectively. So the Volapük word for “human” is men (derived from German Mensch), and if you wanted to say “man” you could either say himen, or you could synonymously say man. For “woman” you could say jimen or, synonymously, vom. There is no prefix that makes something non-binary, but as with pronouns, I’m sure someone could find a way if they wanted to :)

I find it interesting that Volapük uses “on” to represent both people and things. There are Esperanto speakers who claim that this function is fulfilled by ĝi in Esperanto, but unlike in Volapük, this has never been common or established usage except in reference to animals and babies.

I personally love Volapük; it’s a fun language with its own character, and it gets a very bad name in the Esperanto community. It’s easier to understand than it seems, once you get used to its alphabet and weird ways of assimilating words. Most of the words are derived from natural sources, and are more phonologically faithful than orthographically. This means that spoken aloud, some of them even sound more like their original root words than Esperanto words do.

Also, because Volapük has religious roots, I find the idea of talking about irreligious (or even sacrilegious) things in the language amusing :)

You can learn more about Volapük at volapük.com.